Zanim powstanie roztwór, zapada rozstrzygnięcie, czy ma on w ogóle powstać. Wywiad obejmuje choroby przewlekłe, przyjmowane leki i przebieg wcześniejszych podań dożylnych, do tego dochodzi pomiar ciśnienia i tętna. Wynikiem może być również odmowa i wtedy wizyta kończy się bez podania.
Kiedy wlew nie zostaje podany
- Zaawansowana niewydolność nerek - to nerki rozstrzygają o losie nadmiaru podanych elektrolitów, a magnez stoi w dziewięciu pozycjach katalogu.
- Ciężka niewydolność serca - podana objętość obciąża krążenie niezależnie od tego, co zostało w niej rozpuszczone.
- Hemochromatoza i przeładowanie żelazem - podana dożylnie witamina C sięga po żelazo już odłożone w tkankach, a uwolnione żelazo napędza stres oksydacyjny. Rzecz dotyczy zapasu w organizmie, a nie tego, ile żelaza przechodzi z jelita.
- Uczulenie na którykolwiek ze składników - wyklucza skład, w którym ten składnik stoi, a nie wlew jako procedurę.
- Zakażenie toczące się tam, gdzie miałby powstać dostęp dożylny - bez wkłucia nie ma czego podłączać.
Osobno stoją sytuacje wymagające oceny indywidualnej: ciąża i karmienie piersią, kamica nerkowa w wywiadzie, choroby autoimmunologiczne, trwająca chemioterapia oraz zaburzenia krzepnięcia i leki przeciwkrzepliwe. Decyzja należy wtedy do personelu medycznego i zapada po ocenie korzyści wobec ryzyka.
Badania, które ułatwiają kwalifikację
Wyniki badań nie są warunkiem przyjęcia na wlew, zmieniają natomiast to, co kwalifikacja widzi. Morfologia, jonogram oraz kreatynina z mocznikiem mówią o pracy nerek i o gospodarce elektrolitowej, czyli dokładnie o tym, co rozstrzyga przy dwóch pierwszych punktach powyżej. Oznaczenie witaminy D, witaminy B12 albo żelaza bywa przydatne wtedy, gdy powodem wizyty jest podejrzenie konkretnego niedoboru, a nie ogólne zmęczenie. Jeżeli pacjent ma takie wyniki przy sobie, najlepiej pokazać je przed wywiadem, a nie po ustaleniu składu.
Możliwe działania niepożądane
Objawy, które mogą wystąpić w trakcie podania i po nim, są łagodne oraz przemijające: pieczenie w okolicy wenflonu, ciepło rozchodzące się przy szybszym podaniu magnezu, metaliczny smak w ustach, krótkotrwałe zmęczenie po zakończeniu. Reakcja alergiczna jest możliwa, dlatego obserwacja należy do stanowiska tak samo jak sam wlew, bez względu na to, gdzie stanowisko zostało urządzone.